Welkom op de site van Dirk Hageman
Deze site gaat over onze motorreizen.
   Welkom      M.reis Hongarije 2005
                               
 
                                       
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Hongarije, een betaalbaar land 

Juni 2005

Als je, zoals wij, meerdere malen per jaar met de motor op stap gaat zoek je ook wel eens een land uit dat vermoedelijk wat minder kostbaar is dan bijvoorbeeld Noorwegen. In maart van dit jaar getracht een motormaat te vinden die hier voor te porren was en ja hoor: niet bij de Lingerijders maar bij de Goldwing club Holland er één gevonden die net als wij naar Hongarije zou willen. Ik ga niet graag alleen op stap naar verre oorden, mocht er onderweg wat gebeuren je altijd een vertrouwd iemand bij je hebt die hulp kan regelen.

Begin Juni vertrokken met 2 Goldwings, een 1500 en mijn 1800, uiteraard met duo's, onze vrouwen dus.Met een vertrektijd van 09.00 uur wilden we het eerste stuk snel overbruggen daar wij in twee etappeÙs Hongarije wilden bereiken. Over de snelweg dus, via de A3 tot Würzburg. Dan de binnenlanden in, toeristisch rijden, via verschillende weggetjes kwamen we in Nürnberg. Nu dat hebben we geweten voor we hier weer uit waren hebben wij het centrum 3x doorkruist. De oude weg 8 opgezocht richting Passau. 

Mijn motormaat had via internet een overnachting geregeld in Ortenburg, een toeristisch plaatsje 20 kilometer van Passau, hier arriveerden wij om 19.00uur. Na het diner en een paar pilsjes om 23.00uur het bed opgezocht. De volgende dag om 08.00uur een stevig ontbijt, betalen  45,-- euri p.p. En wegwezen dus. De oude 8 weer op, bij Passau weer de autoweg A3 om Oostenrijk door te blazen. Bij grenspassage Suben verandert de A3 in A8 die vervolgens weer A25 wordt en uitkomt op de A1 richting Wenen.

Ongeveer 22 kilometer voor Wenen zijn we rechtsaf gegaan richting Graz, dit is de A21, dus de eigenlijke Hongarije route hebben we verlaten. Bij afslag Alland zijn we weer toeristisch gaan rijden via de 210. Waar wij voorbij Baden op de A3 kwamen en grensovergang Klingenbach/Sopron in Hongarije om 16.00uur passeerden. Hoewel Hongarije nu een EU land is, moesten we toch onze paspoorten tonen omdat ze aan de voorkant van de motor niet konden zien waar we vandaan kwamen. De meeste autoÙs mochten wel doorrijden. 

Verder maar weer, nog zoÙn anderhalf uur rijden naar het Balatonmeer. Dus de 84 af, een tweebaansweg waar men drie dik rijdt, richting aangeeft en gaat, de voor en tegenliggers moeten maar uitwijken. Voorts wordt je met een noodgang ingehaald terwijl je maar 90 mag, men gaat vlak voor je naar rechts en meteen in de ankers en slaat dan af. Oppassen geblazen dus. Onze motoren maken op de gebruikers van deze weg geen indruk.

 Het plaatsje aan het Balatonmeer waar wij moesten zijn, hier hadden wij voor 10 dagen een huisje gehuurd à raison van 12,50 euri p.p. per nacht, was Gyenesdiás. Hier arriveerden wij om even voor zessen en werden onthaald met een paar stevige glazen wijn (sürkebarat). Vanuit deze locatie zouden wij de volgende dagen Hongarije gaan verkennen, je kon hier alle windrichtingen uit. Maar eerst boodschappen doen, er moet de volgende dagen ontbeten worden en een slaapmutsje worden gehaald, kosten gemiddeld 2,--  euri p.p. per ontbijt. Na de boodschappen gaan dineren, soep-hoofdgerecht en 2 glazen wijn, 10,-- euri p.p. De super en het restaurant waren op loopafstand van ons huisje zodat we niet op een glaasje of wat hoefden te kijken. Daarna plannen gemaakt waarbij elke dag een motorrit gereden kon worden. De weersomstandigheden waren goed. De bijzondere ritten zullen hier worden vermeld, alhoewel elke dag eigenlijk bijzonder was.

 Boedapest ligt zoÙn 180 km van het vakantie adres, dus vroeg uit de veren en via de 71 langs het Balatonmeer en de M7, waarbij wij nog een autoweg vignet moesten aanschaffen, belandden we in de file voor Boedapest. Op de kaart hadden wij gezien dat van de 5 banen wij de middelste aan moesten houden om de eerste brug over de Donau te bereiken.

De twee rechter- banen gingen naar het centrum en stonden muurvast. Wij wilden naar het beroemde Heldenplein en konden zo rechts tegen de klok in om het centrum heen. Stoplichten te veel om op te noemen, een stink stad. Vol autogassen, niet normaal! Eén uur hebben we er over gedaan om van de eerste brug via 3 grote kruisingen de andere kant van de stad te bereiken en heet dat het was!! 

 Het Heldenplein bereikt, hier mag je niet parkeren en in de zijstraten moet worden betaald. Wij de motor toch op het Heldenplein gezet, meteen drie motor- (of zeg liever motortjes) agenten om ons heen. Zij rijden van die oude beestjes, en waren vol belangstelling. Moest alles van de 1800 uitleggen en heb alle toeters en bellen laten zien. Ging wel in gebrekkig Engels en met veel gebaren.

Mag dit in Holland? was de vraag. Tuurlijk zeiden wij, mag hier in Hongarije niet! Je wou toch weten hoe het werkt, zeiden wij, lachen dus.

De politie agenten vroegen zelfs of ze een foto mochten maken. Dat was uiteraard akkoord waarop wij vroegen of we op het Heldenplein mochten blijven staan, voor een uurtje was dit geen probleem zij hielden het plein toch in de gaten. Heb nog nooit zulke enthousiaste politie meegemaakt en gratis parkeren natuurlijk! Het Heldenplein staat vol met beelden van vroegere personen die wat voor Hongarije hebben betekend en is een groot toeristische aantrekkingspunt. Hierna naar het centrum voor de lunch en bezichtiging binnenstad. Na enig zoeken naar een parkeerplaats, stond midden in het centrum een persoon te zwaaien en wees ons een plekje aan, was een zwerver die aardig engels sprak en goed naar de alcohol rook. Hij zou op de motoren passen en we hoefden ook geen geld in de parkeermeter te doen, wel wilden hij weten hoe lang we weg zouden blijven. Daar ik het zaakje niet vertrouwde ben ik even om de hoek blijven kijken en zag hem zelf geld in de parkeermeter gooien. Ik snapte het gelijk wij hadden een persoonlijke parkeerwacht, die wat aan ons wou verdienen. Geen probleem dus en met een gerust hart het centrum ingegaan voor een uitgebreide lunch wat ons 3,50 euri p.p. kostte. Na het mooie oude en zeer drukke centrum te hebben bezocht, en onze privé parkeerwacht 1000 forint te hebben betaald (is  4,-- euri) zijn we via de oudste, zeer mooie brug, -waar vanaf je uitzicht hebt op het mooiste stadsdeel langs de Donau-, naar het hoogste uitzichtpunt, “De Citadel”, van Boedapest gereden. Als je vanuit de stad de wegwijzers Balaton M7 volgt kom je vanzelf een wit bord met pijl richting Citadel tegen. Vanuit dit punt, waar overigens ook oude vrachtautoÙs tentoongesteld worden, en een flink aantal souvenirstalletjes zijn, heb je een zeer mooi uitzicht over de stad en de Donau. Het belangrijkste reisdoel was hiermee ten eind, na twee en een half uur terug rijden kwamen we moe maar voldaan in ons vakantiehuisje. 

 De volgende dag wachtte ons een verrassing, door de eigenaar van het vakantie huisje werden we uitgenodigd voor een BBQ om 18.00uur. Wij konden daarom niet te ver gaan toeren en zijn toen naar Kis Balaton gegaan. Is een gebied met een vogelreservaat en meertjes waar veel in gevist wordt. Na terugkomst hebben we met de Hongaarse familie, die goed Duits sprak, genoten van een heerlijke BBQ en tot in de late uurtjes van de benodigde wijn. 

 Verder is vermeldenswaardig het bezoek aan Pécs ook een grote stad met monumentale gebouwen alleen zeer parkeeronvriendelijk: moesten tot 3x toe onze motoren weghalen, gelukkig zonder bon. We hadden wel veel bekijks, op de terugweg in de heuvels barstte de hemel open en vluchtten wij in een bushokje (3 houten wandjes met een asbestdakje) boven op een heuvel. De bliksem straalde recht naar beneden met meteen het dondergeweld er over heen. We zaten dus recht onder de bui, als de bliksem in het hokje was geslagen was dit niet geschreven geworden, zo beangstigend was het. Afijn, na een uurtje konden we verder en een half uur later was de weg alweer droog. Van de weg af dan maar het binnenland in. De asfaltweg werd steeds smaller, hield op en werd een zand-grindweg, vol met kuilen en gaten. Regelmatig kwam de onderzijde van de motor in aanraking met de grond. Toen hebben we het echte Hongarije gezien, wat een bouwvallen en armoe, mensen wonen bijna buiten in soort zigeunerachtige stijl. Begroetten ons wel maar stoppen durfden we niet. Weer een ervaring rijker. De andere dagen zijn Héviz met zijn terminalbaden, en Keszthely met zijn mooie park bezocht. Ook hebben wij veel in het mooie heuvelachtige gebied gereden met een bezoek aan Szigliget met zijn ruïne. Ons laatste bezoek aan Badacsony, wat ook aardig toeristisch is, leverde nog een show op van een rally met aardig wat Fiatjes en oude motoren. 

 Aan alle goede dingen komt een eind en zo zijn we op 18 juni aan de thuisreis begonnen. In Oostenrijk werden we nog even tegengehouden voor een vignet controle en tijdens de lunchstop weer even op de prijzen geattendeerd: 40,-- euri voor 4 broodjes en 4 koffie, belanden we om 19.00 uur 60 km voor Frankfort in Mispelbrum voor de laatste overnachting. Ook hier goed diner (forel) en een paar biertjes.

De volgende dag na ontbijt vertrek om 09.00uur de laatste kilometers en waren we om 14.00uur weer thuis.

Resumé Het is een goed betaalbaar vakantieland, daar aan het Balatonmeer met mooi gebieden en bezienswaardigheden. Een aanrader dus, alleen wees bedacht op muggen: na 21.00uur moet je in een klamboe buiten zitten of naar binnen gaan.  Een leuk huisje met alle voorzieningen is al vanaf  13.000,-- euro te koop.