Welkom op de site van Dirk Hageman
Deze site gaat over onze motorreizen.
   Welkom      Motorreis Estland 2011
Motorreis 2011
Litouwen
Letland
Estland
 
 
Onderaan de pagina is filmpje geplaatst.
We zijn vetrokken op 20 augustus met 6 personen en 3 motoren. Leny is voor 95% genezen, zwaait nog iets uit met haar been, heeft al een aantal proefritten achter de rug en er veel zin in.
Deze verslaggeving is niet zoals gebruikelijk, aangezien we via internet op http://marjoarts1.waarbenje.nu te volgen waren, leek het aardig per dag door een ander de belevenissen te noteren. De schrijver of schrijfster staat dan ook achter de dag vermeld. Deze dag verslagen heb ik overgenomen en met schuine letters later de verhalen enigzins aangevuld.
               Aanvang reis vanaf de Texaco op de A50
                                Veerpont bij Bremen(D)
                    1e Overnachting in Rittershude (D)
                                   Lunchstop onderweg

                            Veerpont bij Bremen (D)
                                    Eerst een biertje nemen.
Dag 1 door Marjo, Sambeek/Tiel naar Rittershude (D). Gereden 368 km.
 
Voor we vertrekken de motor buiten gezet, verrek er zit toch wel heel erg veel stof op. Dat vindt Dirk nooit goed. Dus toch maar even met een spons en theedoek over de rode lak. Zo nu kunnen we gaan. Eerst bij Mat en Ans een bakkie en daarna gezamenlijk naar de Texaco op de A50 waar Dirk en Leny al een half uur op ons staan te wachten.
    
De motor kan er mee door, zegt Dirk. Nu zijn we kompleet en kan het volgende avontuur van start gaan. Via prachtige binnendoor wegen (Holterberg) rijden we naar Coevorden waar we Duitse grens passeren.
    
In Duitsland zijn de wegen wat beter als bij ons; minder rotondes, minder drempels en je mag hier gewoon 100 op de meeste binnenwegen! Dat schiet dus beter op. Het weer is ideaal, het is 23 grC en het zonnetje staat hoog aan de hemel. Wat wil een motorrijder nog meer.
    
Onderweg stoppen we een paar keer om wat te drinken en een broodje te eten. Ja, je moet goed voor jezelf zorgen. Iets ten noorden van Bremen nemen we de veerpont. Dit is een behoorlijke jongen. Er staan zo’n 40 auto’s en 3 motoren op ! Als we varen komt er ons zo’n zelfde veerboot vol auto’s tegemoet. Alleen al Eur 3,30 per motor. Goede handel dus !
    
20 minuten later rijden we de motor voor de deur van hotel-restaurant Jagerstube in het plaatsje Rittershude. We worden vriendelijk welkom geheten door de charmante gastvrouw. Nemen eerst een biertje of 2, regelen een veilige plaats voor de motoren en gaan dan naar de kamer om ons klaar te maken voor het avondmaal. Mieke en ik hebben een kamer met 5 bedden. Hier hadden we makkelijk met z’n allen kunnen liggen. Maar ja voor 5 tientjes mag je niet klagen !
    
Het avondeten is niet verkeerd. Alleen het zoutgehalte van alle ingrediënten is wat aan de hoge kant. Dat is dan weer goed voor morgen. Volgens Mieke zou het morgen erg warm worden en dan moet je zorgen dat je niet uitdroogt en ook moet je zorgen dat je geen zout tekort hebt ! Dat probleem hebben wij nu alvast geëlimineerd!
Morgen verder richting Poolse grens.
    
          Gestopt voor bezoek oltimershow te Winsen (D)
                            Zo kun je ook kamperen
                          2e Overnachting te Wismar (D)
                              Beeldje te Wismar (D)
                     Zo'n oudje heeft mijn vader nog gehad.
                    Het laatste foto'tje en dan weer rijden
                            Na aankomst weer een biertje
                                          Stad Wismar (D)
Dag 2 door Mart, Ritterhude-Wismar (D).
Gereden 268 km.

    

Wij, Ans en ik hebben heerlijk geslapen in Hotel Jagershof in Rittershude.
    
Dirk en Leny hebben bijna niet geslapen maar dat kon bijna niet anders want er was een poot onder hun bed afgebroken waardoor hun bed een behoorlijke helling maakte.
    
(Denk niet dat wij niet stil gelegen hebben, was al gebeurd voor onze komst. Ik heb nog geprobeerd e.e.a. te herstellen maar dat bleek vergeefse moeite.)
    
Marjo en Mieke hadden slecht geslapen.
Na een goed ontbijt vertrek vanaf Rittershude. Een prachtige rit binnendoor dat ons het gevoel gaf dat we een mooie ’s zondagsrit maakte.
    
Onderweg ineens vlak voor Winsen een wegblokkade. Marjo geïnformeerd bij de politie die het verkeer stond te regelen wat er aan de hand was en bleek dat de profronde van Duitsland passeerde.
    
Tevens maakte de vriendelijke Duitse agent en ons er op attent dat er in Winsen een oldtimer treffen was dus hebben we die stad even aangedaan en was zeker de moeite waard.
    
Het gehele centrum van de stad stond vol met prachtige oldtimers. Even een uurtje genoten van de prachtige oude auto’s, motoren, brandweerwagens etc.
    
(De dames stonden op ons te wachten bij de motoren, het is dat ik Mart en Marjo aanspoorde om weg te gaan anders hadden ze er nu nog gezeten!)
    
Daarna de tocht voortgezet, weer via prachtige routen naar Wismar. Hier had Marjo al snel een prachtig hotel “Bertranshof”gevonden waar we de nacht gaan doorbrengen.
    
Straks even lekker gaan eten in de stad, daarna nog even de lever smeren met een lekker drankje en dan naar bed.

                                            Onderweg
                          Onverwacht weer een veerpont
           Lunchstop weet niet wat voor Vis, niet lekker.
               3e Overnachting te Karlino (PL)
                                              Onderweg
                                     Een hele grote zelfs
                                        Bij de lunchstop
                   Het Diner en een borrel dan naar bed.
Dag 3 door Dirk, Wismar (D) – Karlino(PL).
Gereden 335 km.

    

Vandaag te Wismar gestart met goed weer, wel het eerste stuk wat bewolking en erg veel wind..
    
Besloten is een stukje autobaan te nemen gezien de tot wel lange reistijd. Dat werd dus 100 km.
    
Toen richting kust en voor we het wisten reden we de Poolse grens over, de plaatsnaam zijn we alweer vergeten, wel stonden we plotsklaps voor een grote pont, zloty’s hadden niet, we hoorde dat Polen hoefde niet hoefde te betalen waarbij Mieke zich als Poolse voordeed, gratis over dus.
    
Verder langs de Oostzee kust dan, het werd steeds drukker was daar zeer toeristisch.
    
Onderhand was het tijd om een hotelletje te zoeken. Nu dat was langs de kust een grote misser, alles zat vol.
    
Waar we wel terecht konden hebben we maar niet gedaan, als we daar hadden gaan slapen waren we waarschijnlijk s’morgens in een ander bed wakker geworden, verplaatst door het ongedierte dus.
    
Na veel gezoek en Kolobregz verlaten zijn we in het dorpje Karlino beland, ongeveer 30 km van de kust. Hier kunnen we goed overnachten met een tarief wat 1/3 minder is als de kust.
    
Het eten was boven verwachting en nu zitten we aan het bier.
    
(We hebben half Kolobrezg doorkruist om een hotel te zoeken, het zweet gutste van mijn rug, zou een mooi stadje zijn volgens Mart, maar daar hebben we niet veel van gemerkt, laat staan gezien. Het is mij niet opgevallen en ik was blij dat we elders een hotel gingen zoeken. Veel later kwam Mart hierop terug, hij vond het jammer dat we dit stadje niet bezichtigd hadden, maar toen wist ik eigenlijk niet meer dat we dit stadje al doorkruist hadden. Op het moment van dit schrijven en bij het zien van de foto's komende herinneringen weer.
    
Verder is nog vermeldingswaardig dat Marjo de lunch besteld heeft met gebaren, 6x Vis. Deze vis, we weten niet welk merk het is, was niet te pruimen en spartelde nog in het vet. De frietjes waren beter doch erg zout).

                    Het is warm even een drankje halen
                   Via spoorbielzen naar de lunchstop
                                    Een roestige fiets
                                       Hamsteren
                                      Bij de drankstop
                                             Lunchstop
                                Marjo met de serveersters
                          4e overnachting te Ostroda (PL)
Dag 4 door Mieke, Karlino (PL) – Ostroda (PL).
Gereden 400 km.

    

Vandaag eerst een ontbijtje naar binnen gewerkt; toen op de motor gaan zitten en naar hetlandschap kijken.
    
Helaas waren de wegen erg slecht en hobbelig. Maar ook een heel groot verschil tussen arm en rijk.
    
Opaatjes op de bank en de appeltjes op de grond, kleine meisjes met kinderen en de honden en katten op de weg.
    
Onderweg een kopje soep gegeten met dumlings [deegbolletjesmet vlees en kaas ] toen weer verder gereden.
    
Toen hebben we getankt en op zoek gegaan naar een hotel; nog niet zo gauw gevonden.
    
In totaal hebben we zo’n 400 km gereden. Das een flinke kluif hier op de binnenwegen van Polen..
    
(De lunch stop was een mooi hout gebouw met allerlei snuisterijen er omheen echter het wegje er naar toe was voorzien van spoorbielzen, ik kon hier nauwelijks op rijden dus Leny moest lopen. De oude fiets vond Mart wel foto waardig. Ook de serveersters waren in klederdracht, Marjo zoals altijd de brutaalste, vroeg aan de dames of hij met ze op de foto kon waarop Mieke abrupt meedeelde "hij kijkt graag rond en komt thuis eten",wat ze hier nu weer mee bedoelde????).
                                      Kerkje op route
                     Grensovergang naar Litouwen
                                           Stadsplein
                   5e overnachting te Marijmpole (LT)
                                          Ans op route
                                  Eerst even litas pinnen
                               Sterkste man van litouwen
                                   De nodige vitamientjes
Dag 5 door Ans, Ostroda (PL) – Marijampole LT. Gereden 350 km.

    

Vanmorgen met prachtig weer vertrokken vanaf ons hotel in Ostrada met de intentie in Lithouwen te komen.
    
Mooie rit via, voor Poolse begrippen redelijk goeie binnenwegen, hebben we genoten van het prachtige landschap en al wat het land ons aan moois te bieden heeft. Heerlijk gereden door vaak hele bosrijke gebieden.
    
Opvallend waren de vele tabaksplantages die we regelmatig voorbij reden. Jammer dat we te laat zagen dat ze bij een nogal vervallen huisje met de hele familie tabaksplanten zaten te sorteren en te bundelen want we hadden er eigenlijk een foto van moeten maken.
    
Onderweg nog een stop gemaakt voor en lekkere kop soep en een glaasje vocht en daarna de reis hervat richting Litouwen.
    
Om ongeveer 15.30 uur passeerden we de Litouwse grens. In Litouwen was het vanwege het tijdverschil een uur later. Daar nog even stoppen om bij het grensbordje Litouwen wat foto’s te maken en weer verder.
    
Nog een eind Litouwen ingereden en op zoek naar een geschikte overnachting. O, ja, eerst even de voor dit land geldende valuta ergens uit de muur trekken.
    
Een bank hadden we snel gevonden nu nog overnachting. Marjo stuurde zijn Wing behendig naar het, ik denk wel duurste hotel van Litouwen. Een simpel kamertje had je al voor 85 eurootjes. Voor onze begrippen normaal maar voor hier super de luxe. Wel kreeg je er een luxe jacuzzi en sauna bij. Maar we kijken even verder naar een iets goedkoper onderkomen.
    
Wat wel leuk is om te vermelden is dat we tijdens onze zoektocht nog de sterkste man van Litouwen ontmoetten die was aan het trainen voor komende zaterdag want dan hebben ze hier een internationale wedstrijd voor de TV.
    
Even met hem op de foto nog even filmen hoe hij met toch wat inspanning een trekker met oplegger een tiental meters vooruit trok en weer op zoek naar een hotel. Dit hadden we vrij snel gevonden en het heet, Svenciu Naimai. en gaan dus de volgende nacht in.
     
(In litouwen doen ze trainen op de rijbaan in de stad hier hebben ze geen regeltjes of overdekte ruimtes om te oefenen en van verkeersregelaars hebben ze nog nooit gehoord. Overigens heb ik het fruithapje maar gerolen met Leny want ik eet nooit fruit, had ook wat anders op mijn bord verwacht maar die taal hé, het ijs leek mij lekkerder.)
                               Oud dorpje in litouwen
                 Bij ons doen ze de kippen er niet in
               De wodka vrienden komen uit de struiken
                               Opstappen en doorrijden
                         Even rusten bij mooie beelden
           Hier had de kruisberg moeten staan, is verplaatst
      Dan ik ook maar op de foto, Leny vond het te ver lopen
      Eindelijk is Mart zijn kruiske kwijt, wat een gerusstelling
   6e overnachting te Siaullia (LT), wat een luxe splinternieuw
                          Houten huisjes in Litouwen
                                      Wel spier wit kerkje
                             Bij Mieke was het meteen raak
                                               Lunchstop
                                    Nog maar een foto'tje
              Gelukkig voor Mart, toch gevonden. 20 km verder.
                           Ieder het zijne en zere knieën!
                Marjo volgt maar wil het zichtbaar hebben
            Kunnen we nog veilig verder zonder kruiskes?

Dag 6 door Leny, Marijmpole (LT) – Siaullia (LT). Gereden 255 km.

    
We beginnen met een achterstand op de planning van 68 km, en vandaag zijn de benodigde kilometers ook niet gehaald.
    
De eerste uitloopdag wordt dan ook een feit. Nog steeds hebben we goed weer zo rond de 22 á 24 graden.
    
De achterstand aan kilometers was gauw weg gereden en belanden wij in Kaunas.
Vond het druk en veel uitlaat gassen en was blij dat we de stad weer verlieten.
    
Via mooie binnen wegen kwamen we in dorpje waarvan de huizen leken als uit een western, oude houten vervallen huisjes waarin Nederland de kippen nog niet willen huizen.
    
Wij stoppen en foto’s maken, uit het bos kwam een aantal personen, behoorlijk onder de wodka, hier zat de nieuwe vriend van Mieke bij en kuste Miek op haar wang.
    
De rillingen liepen over haar rug maar je moet vriendelijk blijven toch?
    
Verder dan maar de weg vervolgen, plotsklaps ging Marjo weer in de ankers omdat er een zwerm ooievaars in de wei stond, die hebben ze in Boxmeer niet.
    
Moet toch maar eens naar Ommeren in de Betuwe daar barst het ervan. Mart en Marjo rijden nog steeds rond met hun kruiske dus op naar de kruisberg in Valnas.
    
Daar ter plaatse was er wel een processie aan de gang maar de Kruisberg was veranderd in een winkelcentrum.
    
De opmerking van Dirk dat Mart nu toch met zijn kruiske bleef zitten werd niet in dank afgenomen.
    
Marjo wist raad en middels de plaatselijke VVV bleek de Kruisberg verplaatst, zo’n 12 km verderop.
    
Eropaf dus en gevonden, grote berg allemaal met kruizen en kruiskes.
    
Marjo en Mart hebben hun kruiske erbij gezet, viel wel in het niet bij dat grote geheel van 200.000 kruizen.
    
Maar Marjo weer, heeft zijn kruikske in het zicht gezet op het Maria beeld.
    
De mening van Dirk over dit geheel zullen maar buiten beschouwing laten. Ieder het zijne en ik hou mij helemaal op de vlakte.
    
(Mening dus: Vind het een komplete gekte hoe kunnen mensen zich zo laten intimideren door een of ander geloof, de hele wereld is vol moord, doodslag en honger, helpt het dan te bidden, kruiskes slaan of kruiskes bijzetten. In naam van Allah of God Bles Amerika, vechten we met elkaar. Indianen verjagen en volkeren uitmoorden. We gunnen elkaar het licht in de ogen niet, ikke wil meer dan jij. Zijn die kruiskes dan voor eigen gemoedrust en een vrijbrief??)
    
Inmiddels was het zes uur in de middag en hoog tijd een slaapplaats de zoeken.
    
Dat werd gevonden op 6 km van de Kruisberg, een nieuw gebouwde camping annex gasthuis.
    
Wat zullen wij nu rustig slapen in de buurt van de kruisberg.
     
(Misschien moet ik er toch in gaan geloven, heb geslapen of ik in de zevende hemel was)
              Grensovergang Letland, geen controle
                        Mooi monument in stad Jelvaga
                                 Grote Kerk te Jelgava
                                    Kerk op route
                                  Op het plein te Riga
                                 Op het plein te Riga
                                 Op het plein te Riga
                               Slechte weg in Letland
                  7e overnachting in de buurt Riga (LV)
                            Grenspaal Litouwe / Letland
                     Voorzitter van de motorclub te Jelgava
                        Nog zo'n mooi gebouw te Jelgava
                                         Lunch te Riga
                                 Opnames door Google
                                        Op het plein te Riga
                            Wachten op parkeerwachter
                                         Huisje op route
                                     Helaas geen ontbijt
Dag 7 door Marjo, Siaullia (LT) – Riga (Adazu-Novads) LV. Gereden 200 km.

    

Vandaag weer opgestaan met weer prachtig weer (28grC), Om 10:00 uur rijden we richting Letse grens. Ook hier weer geen paspoort controle en dus opnieuw rustig foto’s kunnen maken van het grote blauwe bord “Letland”. In de verte staat wel een vliegende brigade maar die laten ons zo voorbij rijden.
    
Inmiddels hebben we al ruim 2000 km op de teller en we zijn nog lang niet op de helft.
    
In de stad Jelgava stoppen we om een foto van een mooi kunstwerk te maken. Op een gegeven moment stopt er een Harley met zijspan vol met stickers achter ons. De berijder stapt af en begroet ons mannen met een bikershand en de vrouwen worden zelfs gekust. Het is , de Mārcis Vītoliņš voorzitter van MC Jelgava http://www.zlmc.lv/
Ze hebben 2 clubs van in totaal resp 10 en 20 leden.
    
Hij vraagt waar we naar toe gaan. Riga, antwoorden we en dan pakt hij z’n gsm om een collega biker in Riga te bellen. De jongen aan de andere kant vd lijn is bereid om ons te begeleiden door de Hoofdstad van Letland. We krijgen dan ook zijn nummer en nemen dan afscheid van Lars.
    
Als Mat en ik dan iets verderop bij een pinautomaat Letse Lats uit de muur aan het trekken zijn horen we een agressief getoeter van een of andere mafkees.
Het blijkt de chauffeur met zijn stadbus te zijn. Hij staat achter onze motoren en wil erbij. Mat en ik lopen rustig terug en Mieke en de anderen zijn helemaal in stres als de chauffeur maar blijft toeteren.
Dan parkeert hij zijn bus enkele millimeters langs de motoren en laat de mensen uitstappen tussen onze motoren door. Dan stapt hij zelf uit en komt kwaad op ons af en wijst naar het bord wat wij niet hadden gezien.
    
Ik zeg; is goed jongen; doe maar rustig, je hebt gelijk en we zullen de motoren wel iets naar voren zetten. Jammer dat Lars net weg was anders had dit verhaal een hele andere wending gekregen !
    
Dan rijden we door naar Riga. Binnen niet al te lange tijd hebben we een veilig plaatsje gevonden midden in het centrum op een bewaakte parkeerplaats. We gaan met onze 3 wings in een vak staan en ik zeg tegen de bewaker dat we maar betalen voor een vak. Da’s goed zegt hij en voor 2,- Lats (Eur 2,80) mogen we tot 16:00 uur staan. Een half uur bonus !
    
We kunnen alle helmen en jassen gewoon op de motor laten; zegt de bewaker; die in zijn hokje recht tegenover de motoren zit. Mieke vertrouwd dat niet en vraagt of ze haar jas bij de man zelf neer mag hangen. Da’s ok en gezamenlijk lopen we door het mooie oude centrum van Riga.
    
Nadat we wat kerken en andere dingen op de foto hebben staan nemen we plaats op het terras van een Japans restaurant. We nemen een kom heerlijke soep en spring-rolls.
    
Tijdens het eten verschijnen er ineens 3 auto’s met futuristische bollen op het dak. Het blijken 3 met camera’s behangen auto’s van Google te zijn. Ze nemen opnames van de hele stad voor de website van Google streetvieuw. Dus als we thuis zijn kunnen we stad online bekijken. Later staan de auto’s weer op een ander plein en word een of andere hoge baas van Google zelf geintervieuwd door diverse camera’s van de nationale tv. Wij lopen erachter door en komen hier vanavond dus op tv.

    

Als we weer terug lopen naar de parkeerplaats is de bewaker gevlogen het hokje dicht en raakt Mieke voor de 2e keer deze dag in de stress. Gelukkig hangt haar jas wel binnen in het hokje. Het is pas 15:30 uur dus ik zeg tegen Mieke; we geven hem tot 16:00 uur de tijd is hij er dan nog niet, maken we het hokje wel even zelf open. Enkele minuten voor 4 komt de man aangerend en Mieke is weer helemaal blij. Zeker als ze voelt dat de reservesleutels van mijn Wing en flink wat euri’s nog in de binnenzak zitten.

    
Via een zeer drukke hoofdweg rijden we dan de stad uit maken dan een laatste tussenstop om wat fruit en andere versnaperingen te nemen. Dan krijg ik kramp en moet snel naar het toilet. Het meisje in de shop wijst me buiten naar een paadje in het bos. Daar aangekomen zie ik een piramidevormig hokje. Als ik de deur open schrik ik me rot. Het is een plank met een gat en er liggen kranten om af te vegen. Op de grond liggen ook kranten maar deze zijn al gebruikt ! Ik vraag of Mieke een rol normaal wc papier uit de motor wil pakken en uit pure nood maak ik toch gebruik van het stinkhok. Als ik het hok verlaat is het er niet beter op geworden.
    
Ook zitten er twee vieze bezopen locals aan een fles wodka. Als we weg willen rijden stapt ook een van deze mannen in de auto en knalt met de achterzijde tegen een dikke kei. Ook hindert hij Dirk bij het wegrijden. Onverantwoord dat hij zo de snelweg op gaat.
    
(Gelukkig stopte ik op tijd, zou het dan toch met de kruisberg te maken hebben?)
    

Dan nemen we het laatste stukje tot aan het hotel. Een mooie grote blokhut met nette kamers en jacuzzi zo’n 25km buiten de grote stad. Van die jacuzzi heb ik dankbaar gebruik gemaakt. Mijn billetjes waren weer mooi schoon dank zij de krachtige stralen van het turbobad.

    
(Die jacuzzi die hadden de anderen niet, zou Mieke dan toch eerst stiekem gekeken hebben alvorens ze de sleutels uitgaf?)
    
Eten doen we in het naastgelegen restaurant ook in blokhutvorm. Ik bestel een gebakken zalm met bijlage. De juffrouw vraagt hoeveel ik er wil en ik zeg 1 hele grote en wijs de maat met mijn handen duidelijk aan. Dan moet ze lachen en loopt weg om de bestelling door te geven aan de keuken. Omdat we toch moeten wachten op de bestelling heb ik mooi de tijd om dit verslag te typen.
    
De zalm was goed van formaat alleen niet warm van binnen. Als ik dit doorgeef aan de keuken word hij opnieuw warm gemaakt en krijg ik ter compensatie een lekker stuk gebak.
                     Golf van Riga (Baltic zee) Letland
                       Golf van Riga (Baltic zee) Letland
                              Grensovergang Estland
           Even een verzamel foto bij de grens van Estland
                                  Da's geen hobby boer
     Slechte bedden maar voor een dubbeltje eerste rang??
                                In de kathedraal geweest
                         De stadsmuur van Tallinn (Estland)
              Even voor de stadsmuur te Tallinn (Estland)
                    Nootjes verkoopster gratis proeven
                          Even lekker eten bij de chinees
                             Tallinn (Estland) bij avond
                         Golf van Riga (Baltic zee) Letland
               Door de markt heen gereden naar de grens
                                Grensovergang Estland
                                Foto op route in Estland
         8e overnachting aan de rand van Tallinn (Estland)
               Kathedraal van hoofdstad Tallinn (Estland)
                                Bedelen voor de kathedraal
                              Mooi straatje naar het stadsplein
                            Als het maar geld opbrengt
                             Stadsplein Tallinn (Estland)
                                        De avond valt
                            Tallinn (Estland) bij avond

Dag 08 door Mart, Riga (Adazu-Novads) LV – Tallinn (hoofdstad EST). Gereden 300 km.

    

Vanmorgen opgestaan, de motoren gepakt en zonder ontbijt op stap.

Dit omdat het ontbijt niet in de prijs van de overnachting was inbegrepen maar ook omdat we pas om 10.00 uur konden ontbijten.
    
Ook vandaag waren de weergoden ons weer goed gezind en trakteerden ons weer met de nodige zon waarbj de temperatuur soms opliep tot kort bij de 30 graden.
    
In eerste instantie leek het een dag te worden waar weinig over te vertellen zou zijn maar dat bleek slecht valse schijn.
    
Na onderweg een ontbijtje genuttigd te hebben, nog even ergens een stop inlassen om wat mooie plaatjes te schieten met de Baltische zee als decor en zo passeerden we rond het middaguur de grens van Estland.
    
Natuurlijk daar de nodige tijd genomen om te poseren voor de camera’s om daarna de weg te vervolgen richting Tallinn.
     
(In pricipe stond een bezoek aan de hoofdstad Tallinn van Estland niet op de planning maar omdat we er nu toch niet zover vanaf zaten en volgens info dit een mooie stad zou moeten zijn, hebben we dit toch maar gedaan).
     
Het landschap deed ons enigszins denken aan Zweden lange wegen met veel bossen en weinig bewoond. Dit werd later echter anders toen we meer de bewoonde wereld in kwamen.
     
Al snel werd ons duidelijk dat Estland wel een van de rijkste landen van de Balkan is. Vlak voor Tallinn nog even een pauze maken bij een surrogaat Mc. Donalds en toen de stad bereikt rond 16.00 uur.
     
Net buiten de stad wist Marjo een hotel te boeken en afgesproken werd om tegen half 7 opgefrist met de taxi de stad in te gaan en daar ergens te gaan dineren.
      
We lieten ons midden in de stad door onze chauffeur uitzetten en voor 5 eurootjes waren we in het centrum van Tallinn.
     
Ik kan je verzekeren je komt er ogen te kort wat daar aan moois te bezichtigen valt en hebben er dan ook erg veel plaatjes geschoten. Zeker de moeite waard om ze een keer te bekijken. Wat een prachtige stad zeg met voor elk wat wils.
     
In de stad heerlijk gegeten bij een chinees nog even op een terrasje wat gedronken, waar je natuurlijk altijd weer Nederlanders ontmoet, en zo vloog de avond voorbij en werd het tijd om de taxi te nemen terug naar het hotel.
     
Voor morgen staan de grotten vanHelme op ons programma en zo dalen we weer langzaam af richting zuiden.
     
(Estland is de rijkste van de baltische staten maar er wordt ook veel gebedeld. Heb de indruk dat met uitzondering van de hoofdstad het land voor een normale vakantie voor deNederlanders niet acceptabel is. De kust is niet toeristisch genoeg. De Nederlanders die wij ontmoeten waren met de bus op doorreis naar Petersburg en overnachten hier in Tallinn. Ja als je alleen mooie steden bezoekt is het een vakantie waard.)
                                          Koffie stop
           Ruïne van oud kasteel bij de grotten van Helme
                       Eigenlijk geen bezoek waardig
         Nogal klauteren, de dames zijn niet mee gegaan
            Na een aantal meters moet je op de knieën
                     Nu houdt het op, wat een misser.
                                Zeer slecht voor de banden
            Na 30 km geven we het op, terug draaien maar
                Bakwagen + 2 aanhangers bij diner stop
                           Verslag schrijven dan maar
                                    De grotten van Helme
                                    Niet zoveel van over
       Mart stort bijna naar beneden ( is zijn kruiske kwijt)
         Volgens onze begrippen is dit een gat en geen grot
               Wordt steeds smaller, met niets bijzonders
                  Hallo zeg, het asvalt is plots opgehouden.
                             Ook geen benzine te krijgen
                Gaat motten, motorpak weer aantrekken
                9e overnachting te Billa (LV) (geen drank)
          Mart op zijn mond harmonica, de kindjes luisteren

Dag 09 door Dirk. Tallinn (Est)– Billa (Cësu rajons) (LV). Gereden 418 km.

      

Na een voor de meeste slechte nacht (2e slechte hotel tot nu toe), de veren staken door de bedden, toch wel een goed ontbijt, vertrokken met 24 gr.C. uit Tallinn, ons verste punt, nu met de neus weer richting Nederland.

       
Via redelijk grote wegen (toegestaan max 100 km/h) en een koffiestop, op naar Helme voor bezichtiging van de Grotten.
     
Vol verwachting kwamen we daar ter plaatse, maar het bleek en domper. Een ruïne van een vroeger kasteeltje wat je in 5 minuten doorlopen hebt.
     
Daarna de zogenaamde grot. Leek meer op een groot gat in de heuvel. Marjo ging er even in met zijn mijnwerkers lampje, na5 meter moest je al op handen en knieën verder kruipen en zag je zonder lamp niks meer. We hadden toch wel minstens druipsteen verwacht, beslist geen toeristische attractie. (Werd ook niet bewaakt of entreegelden voor gevraagd.)
      
(Toen we in de zogenaamde grot waren hoorde we buiten kinderstemmen, Marjo bedacht zich geen moment en deed het luide gebrom van een beer na.
Wat buiten geschreeuw, gegil en gejank opleverde.
Wij naar buiten, daar stond een glimlachende vader zijn kinderen te troosten.)
     
Verder dan maar weer op route en kijken of we iets op de planning in konden lopen. Via aardige binnen wegentjes waren plotseling weer in Letland en een paar kilometer verder hield het asfalt op, het werden grindwegen.
       
Na ongeveer 30 kilometer en vooral voor mij en Leny stof happen, reed achter aan, waren we weer een ervaring rijker, werd weer asfalt en kruiste we de grote weg, daarna weer grind.
       
Gelijk begon het te motregenen, besloten maar een alternatieve route te gaan nemen, zonder grind. Moesten nu via Riga (een omweg maken van zo’n 150km) Tevens regenkleding aangetrokken.
      
Toen wij weer op de grote weg zaten brak het even los. De eerste grote regenbui van deze vakantie is een feit. Na de bui gestopt voor het diner omdat de verwachting was dat het wel laat zou worden alvorens een slaapplaats gevonden zou worden.
      
Vol gegeten gingen we verder, en hadden onverwacht na 6 km. een slaapplaats rond 19.00 uur.
      
We zitten dus nu weer in Letland en verwachten morgen weer in Litouwen te belanden.
      
De motoren zien er niet uit na al dat stof en regen en mijn mede reis genoten verwachte dat ik de motoren zal wassen omdat ik de route had uitgezet.
Nu dan kunnen ze lang wachten.
      
Omdat in dit hotel geen drank word verschenkt verplicht op tijd naar bed. Is ook niet erg aangezien we allen een zware dag achter de rug hebben.
                                         Lekker ontbijtje
                   Veel wegwerkzaamheden onderweg
                      Eerst met de motor doorkruist
                                          Mooie kerk
                          Nog zoekende naar een hotel
              Motoren staan veilig in het zicht van receptie
                                     Alweer een kerk
                                        Druk in de kerk
                            Trek gekregen van al dat lopen
                                             De lunchstop
                    Naderen de Hoofdstad van Litouwen
                                     Foto vanaf de motor
                                            Deze ook
                          10e overnachting te Vilnius (LT)
                              Lopend de stad in dan maar
     
            
                     Kunnen niet nalaten het te bezoeken
                                      Volgende kerk
                   De avond is gevallen, dus naar het hotel
Dag 10 door Mieke, Billa (LV)– Vilnius (LT).
Gereden 424 km.
    
Vandaag met goed weer vertrokken uit Billa, ’n heel klein dorpje aan de A2 naar Riga. Dirk wil zijn fout van gisteren enigszins goedmaken en begint daarom met het schoonmaken van Mat zijn spiegels. Daarna zijn die van Marjo aan de beurt. Kunnen jullie mij tenminste goed zien; zegt Dirk er lachend bij!
    
Toch zijn Mat en Marjo niet helemaal tevreden, maar ja ze moeten het er toch mee doen.
    
We nemen dan ook deze A2, een van de hoofdwegen van Letland. Het is een 2 baanse weg waar iedereen 100 kmh rijd. Eigenlijk onverantwoord, daar deze weg vol gaten en sleuven zit. Maar ja, nog altijd beter dan een zandweg van 90 km lang !
    
Bijna alle zijwegen van de hoofdwegen zijn zandwegen, zijn we achter gekomen en daarvoor rijden we graag een stukje om.(200km).De (snel)weg vanaf Riga richting het zuiden schiet door de vele werkzaamheden niet echt op.
    
Ook begint het nog eens te regenen. Niet erg voor de vieze motoren maar voor ons wat minder. Mat en Ans stoppen om hun nieuwe felgele regenpakken aan te trekken. Nu kan Dirk ze helemaal niet meer kwijtraken. Mat lijkt wel op een parachutist met deze overal. Ook wij doen de regenpakken aan, al is het maar tegen de kou. Het is inmiddels nog maar 16grC.
    
Net voor de grens naar Lithouwen word nog getankt en ook worden de laatste Letse leds aan frisdrank opgemaakt. Benzine kost hier net als in de andere Baltische landen omgerekend maar zo’n Eur 1,30 per liter. Hier zit natuurlijk niet het kwartje van Kok bovenop de prijs.
    
Zonder problemen passeren we dan de grens en vanaf nu word de weg weer een stuk beter. De laatste 100 km naar Vilnius, de hoofdstad van Lithouwen is een van de beste wegen die we tot nu toe hebben gehad deze reis. Constant 120kmh op de teller brengt ons in een no time naar de Hoofdstad.
    
Onderweg nog wel een keer gestopt voor een soepje en salade.
    
In de stad vinden we snel het met grote borden op de snelweg aangegeven Europa city hotel. Voor Eur 50,- zouden we de man zijn stond er op het bilboard. Helaas, bij navraag vol en we besluiten verder op onderzoek uit te gaan.
    
We rijden steeds verder het centrum in. Het word steeds drukker en warmer. Inmiddels is het alweer 27 grC. hier. Ach, we mogen niet klagen want we horen zojuist dat in Nederland, al dagen, de regen met bakken naar beneden valt en dat bij een temp van 16grC !
    
Het volgende hotel aangegeven door de Zumo kost Eur 97,- en laten we dan ook links liggen. Net als het volgende hotel van Eur115,- Niet dat we dat niet zouden kunnen betalen maar dat vinden we voor dit land buiten proporties !
    
Iets verderop vinden we het City-gate hotel voor 70,- per kamer. Dit vinden we acceptabel en een kwartiertje later staan we dan ook al onder een heerlijke opfrissende straal water. Om 18:30 uur staan we allen gedoucht en omgekleed beneden gereed en ik vraag om een taxi naar het centrum.
    
Hier onder de boog door, zegt de receptioniste verbaast. Wij al lachend te voet naar het oude centrum.
    
Weer veel oude kerken en andere mooie gebouwen. Mat schiet het ene naar het andere plaatje en is zo onder de indruk en in zichzelf dat we hem na een bepaalde tijd uit het oog verloren zijn (of hij ons).
    
Dirk, op zoektocht en na een kwartier vindt hij hem al bellend (naar ons) aan de achterzijde van een groot gebouw.
    
Op een terras aan een groot plein kijken we onze ogen uit. De ene na de andere dikke auto komt voorbij Audi A8, Mercedes S600, enz enz. Het lijkt hier wel het Monaco van Litouwen. Nee, ze komen hier in deze stad niets tekort. Op een enkeling, de vuilniscontainer uitzoekend, na dan !
    
Als we terug lopen zie ik nog een kerk in de verte, ik ga even filmen zeg ik tegen Dirk. Ook Marjo raakt nog even zoek. Maar ineens is hij weer daar vanaf de andere zijde.
    
Dan lopen we moe maar voldaan terug naar ons hotel. Nog even dit verslag maken en naar bed.
                                       Oorlog museum
                                      Oorlog museum
                                    Oorlog museum
                                  Oorlog museum
             Hier wonen rijke personen, nog Litouwen
                              Op route weer in Polen
                                         Oorlog museum
                                         Oorlog museum
                                           Lenin de dictator
                    De nagebootste Russische grenspost
                                               Lunchstop
                          11e overnachting te Kolno (PL) ,
                       motoren later achter hek geparkeerd
Dag 11 door Ans, Vilnius (LT) – Kolno (PL).
Gereden 360 km.

    

Vanaf Vilnius weer op pad richting voor mij onbekend en eigenlijk maakt me het ook geen bal uit waar we naar toe gaan want ik geniet toch wel van de heerlijke route. Wat me wel opvalt zijn de ontzettend lange en stille wegen in Litouwen, werkelijk niks te zien als kilometers bos, bos en bos. Hier en daar zie je langs de weg een autootje staan of een man of vrouw op een stoeltje zitten die probeert zijn zelfgeplukte paddenstoelen en bosvruchten aan de man te brengen.
    
Wat ik wel bemerk is dat de mannen er toch behoorlijk het gas op hebben. Het schiet dus wel lekker op. Onderweg maken we even wat tijd om wat filmpjes op te nemen en daarna verder totdat we ineens in een dorpje afdraaien en plots stonden we voor een groot park wat vol stond met beelden. Genaamd Gruto parkas.
    
Eigenlijk een beetje lijkend op het oorlogsmuseum in Overloon. Het waren allemaal beelden van de tijd van de onderdrukking van de Litouwense bevolking door de russen. De beelden die daar zorgvuldig bewaard zijn gebleven zijn vooral beelden die voor de onafhankelijkheid de grotere plaatsen sierden van de dictators vooral Stalin, Lenin en nog meer van die klootzakken.
    
Als je dit ziet zie je toch hoe deze grootkoppen zich verreikten en grote standbeelden van zichzelf lieten gieten uit brons. Maar goed dat al deze beelden na de onafhankelijkheid van hun sokkels zijn getrokken, maar ook wel goed dat ze toch op deze manier bewaard zijn gebleven en dat het nageslacht weet hoe hun voorouders zijn onderdrukt door deze vreselijke dictators. Genoeg hierover, nu nog even de laatste Litouwense valuta opmaken aan een soepje en weer op weg richting Polen.
    
De overschrijding van de Poolse grens was nauwelijks merkbaar en ik begreep dan ook waarom mijn chauffeur me er op attendeerde even de camera aan te zetten en een paar honderd meter te filmen. Het bleek dus dat we inmiddels de Poolse grens gepasseerd waren.
    
Nog even het gas er flink op en dan wordt het inmiddels tijd om aan ons onderkomen voor de nacht te gaan kijken. De eerste plaats die we aandeden bleek totaal niet geschikt en zelfs de slaapkamers liggend aan een grote doorgaande weg waar de hele nacht de Russische en litouwense vrachtwagens voorbij denderen. Dus volgens Marjo een twintigtal kilometers verder op en daar proberen we het nog maar eens.
    
In het dorpje dat we aandeden bleek niks geen overnachting mogelijk en zelfs tanken konden we niet op de pinpas. Wel was de vriendelijken vrouwelijke pompbediende bereid ons op weg te helpen en door de hulp van een engels sprekende plaatsgenoot werden we doorgestuurd naar het volgende dorp Kolna wat ongeveer 16 km verder op lag.
     
In dit Dorp aangekomen reed Marjo de daar controlerende politie voorbij maar Mat stopte bij de agenten, die juist bezig waren een automobilist te bekeuren, en vroeg hen naar een hotel.
    
Marjo was een eind verder weer gekeerd en zag dat Mat bij de politie stond en besloot het maar op een afstand te bekijken omdat hij van mening was dat Mat een bekeuring aan zijn broek had. Hij dacht zoek het maar uit tenslotte heb ik de poolse slotties in mijn zak en zoek het maar lekker uit.
    
Het leek echter valse schijn en moest Mat heel even wachten totdat de automobilist zijn verdiende bekeuring op zak had en kon daarna voorgereden door de vriendelijke agenten rustig achter de politieauto aanrijden op weg naar het hotel.
    
De inschatting van de agenten was iets verkeerd want ze brachten ons naar een oud krakkemikkig hotelletje . Schijnbaar hebben ze gedacht die arme Hollandse motorrijders moeten beslist iets goedkoops voor de nacht. Niet dus en ongeveer vijf honderd meter verder op vonden we zelf een beter hotel dat aan al onze wensen voldeed. Zelfs de motoren konden achter slot worden geparkeerd.
                          Redelijk goede Poolse bus
                         Koffiestop niet te pruimen
                                       Bij de koffiestop
                          12e overnachting te Kolo
                                       Beveiligde kiosk
                            Zo transporteer je de spullen
            De buurvrouw kwam een motorjack verkopen
          Motoren achter het hotel op bewaakte parkeerplaats
Dag 12 door Leny, Kolno (PL) – Kolo (Konin) (PL). Gereden 324 km.

    

Een prima hotelletje gehad en een goed ontbijt. Één van de beste hotels tot nu toe.
    
Alleen afgelopen nacht word er om 3.15 uur op de kamerdeur gebonst. Dirk, zo doof als een kwartel, hoorde weer niks en heb ik wakker gepord. Als door een wesp geprikt vloog hij uit zijn bed. Marjo stond voor de deur en melde dat er een motor? alarm afging. Dat dit vermoedelijk Dirk zijn motor was. Dirk, nog niet helemaal bij kennis, wees dit van de hand. “De motoren staan toch op de binnen plaats achter de gesloten deuren”. “Zal wel van een Poolse auto zijn”. Het alarm was inmiddels gestopt en enige inspectie door Mieke, uit het raam, is de rust weer gekeerd. Dirk was binnen 5 minuten weer in dromenland maar mijn nachtrust was ernstig verstoord. Mart en Ans hadden niets van dit voorval gemerkt.
    
Na het ontbijt rijden dus, waarbij Mart nog opmerkte dat de wegen nu wel slecht zouden zijn. Het tegendeel bleek waar, er was op onze komst gerekend. De binnen- wegen waren net van en nieuwe asfalt laag voorzien en voor zover dat nog niet het geval was, waren ze er mee bezig, wat wel enige vertraging voor ons opleverde.
    
Marjo had hoge nood en ging zonder enige schroom vlak bij de wegwerkers uit de broek wat toch enig gefrons opleverde.
    
Er was niets te bezichtigen vandaag, dus alleen kilometers maken richting thuisfront en zoals gebruikelijk de benodigde stops.
    
Rond half vijf weer een hotel gezocht en dat was meteen raak. We konden hier niet dineren en hebben we naast gelegen pizzeria bezocht waar ook kebab, en chicken kon worden verkregen.
    
Het weer voor vandaag was licht bewolkt met start temperatuur van 16 gr. Welke eindigde met 20 gr. Goed motor weer dus.
    
(Zit je op je gemak koffie te drinken wordt je door de buurvrouw aangesproken om het mooie motorjasje van haar zoon te kopen, werd niet meer gebruikt. Wij schudden van nee maar ze bleef aandringen, pas toen wij niet meer reageerden ging ze het huis weer in.)
                   Een bedelaar bij de lunchstop
             Jammer niet zonder ongelukken naar huis
                                       Smerige fabriek
                13e overnachting te Boleslawiec (PL)
                Eten in het naast gelegen restaurant
         Vinger klem tussen de stoel zitting, ja het kruiske hé.
                                      Wat een gif dampen
         Wachten op de stoomtrein, bleek oude dieselloc
           Motoren parkeren aan de zijkant bij de camera's
          Het eten was slecht, de baco'tjes waren uitstekend

Dag 13door Marjo, Kolo (PL) – Boleslawic (PL). Gereden 348 km.

    

Vandaag vroeg op, ontbijten kan maar tot 9 uur. We moeten eigenlijk meteen gaan tanken want de motoren zijn al aardig leeg.
    
Als we 5 km hebben gereden zegt Mieke daar is een tankstation. Helaas geen tankstation maar het afdak van de kassa’s voor de tolweg.
    
We moeten een kaartje trekken en moeten toch nog zo’n 40km rijden alvorens we het 1e tankstation tegen komen. Dan rijden we nog eens 60km op deze kei strakke autobaan.
    
Net voor Poznan buigen we af om terecht te komen op een zeer drukke provinciale weg. Inhalen van de vele vrachtauto’s gaat hier redelijk goed omdat deze steeds zoveel mogelijk naar rechts gaan net als de tegenliggers. Wel opletten dat de tegenliggers zelf niet ingehaald worden. Met 4-en naast elkaar word toch een beetje lastig.
    
Onderweg stoppen we nog bij een chauffeursrestaurant waar Ans probeert een gedeelte van deze vakantie terug te verdienen. Als ze namelijk wil gaan verzitten komt ze met haar vinger klem te zitten tussen de zitting en het frame. Ze heeft een flinke snee in haar vinger en bloed hevig.
    
(Ja dat heb je ervan als je het kruiskje uit de motor haalt en het bijna onzichtbaar op de kruisberg plaatst, wordt er dan toch gestraft?)
    
Als ik nu in Amerika was geweest had ik een schadeclaim ingediend; zegt Mat!
    
De eigenaresse kan nergens pleisters vinden en besluit ze dan ook te gaan kopen bij het naastgelegen tankstation. Mat koopt ook nog een verbanddoosje en pakt de vinger van Ans opnieuw in. Met de vinger omhoog rijden we dan verder voor het laatste stukje binnenweg naar het hotel op de eindbestemming van deze dag.
    
Het is het zeer internationaal ingestelde Protea hotel. Een mooi hotel met prachtige kamers maar met slecht eten vinden wij allen.
     
Als we weer de nodige Baco’tjes en wijntjes op hebben besluiten we te gaan genieten van onze welverdiende nachtrust.
       
(Bij het stukje binnendoor hoorde we een trein aankomen, je bent ook verplicht te stoppen voor een spoorweg overgang, dachten dat het een oude stoomtrein zou zijn, het bleek echter een moderne diesel sprinter van het soort wat ook tussen Tiel en Arnhem rijdt, even later kwam er een wel wat oudere dieselloc met tank wagons voorbij.)
                             Was de koffie stop
                Oude vervallen toiletten, wel schoon
                 Bij Mart komt nieuwe vriend erbij zitten
           Broodje en bordje Döner Kebab, niet te pruimen
                14e en laatste overnachting te Jena (D)
                Oud interieur van gesloten tankstationnetje
                                              Lunchstop
                                       Het klikt ook nog
                                              Op route
            Motoren gestald beneden achter het hotel 
Dag 14 door Mart, Boleslawic (PL) – Jena (D).
Gereden 360 km.

     

De laatste overnachting in Polen zit er op en vandaag weer fris, nou ja fris ?? voor enkele zaten de genuttigde bacootjes nog wat in de weg, maar het beloofde weer een zonnige dag te worden dus dat beetje alcohol zou in de loop van de dag wel verdampen.
     
Onderweg diverse mooie restaurantjes met een bloedgang voorbij gereden en het is werkelijk onvoorstelbaar hoe Marjo het voor elkaar krijgt om bij een voorheen oud tankstationnetje, wat was omgetoverd tot een restaurantje, waarvan de serveerster beslist het zwarte garen niet heeft uitgevonden, en de cappuccino niet te drinken was en ik deze dan ook bij de planten heb gekiept.
    
Na nog een anderhalf uur gereden te hebben presteerde Marjo het nogmaals bij een tent te stoppen waar je, zij het iets overdreven, de varkens nog niet zou laten vreten.
    
Het bleek een soort Turks restaurant te zijn waar ik inmiddels smachtend naar een heerlijk bakje koffie het kostbaar vocht bestelde aan de ober die inmiddels met een slakkengangetje onze tafel had bereikt om de bestelling op te nemen.
Koffie kon hij niet serveren dat zou te lang duren en ik kon beter maar een andere keus maken.
    
Cola dus maar en de dames die een Fanta hadden besteld kregen even later te horen dat er ook geen Fanta te bestellen was.
    
Allemaal een broodje Döner Kebab gegeten wat ons de rest van de rit danig is opgebroken.
    
Voor de rest hebben we een prachtige route gereden die ons uiteindelijk deed belanden in Jena, waar we de laatste overnachting in gaan.

    

Van de laatste dag is alleen een foto gemaakt van het afscheidsdiner, verder kon dat ook niet met alleen maar snelweg. Denk niet dat het in de bezochte landen alleen maar rozegeur en manenschijn is. Zie de laatste Foto's
    
    
    
    
    
    
      
    
    
    
    
    
    
  Het afscheidsdiner in een plaatselijk restaurant te Boxmeer
Dag 15 door Dirk, Jena (D) - Boxmeer/Tiel.
Gereden 525 km + 60 km voor Dirk.
        
De laatste avond had Marjo, via Truus de GPS,toch weer een aardig hotelletje gevonden, alleen het douche was wat minder, moest onder de druppels heen en weer springen om nat te worden en was het afwisselend van steen koud tot zeer heet, dacht dat Mart welke de kamer naast ons had aan de instellingen stond te rommelen.
Tevens lag het nabij de spoorbaan maar mijn nachtrust was in tegenstelling tot Leny, uitstekend.
    
Het ontbijt was behoorlijk en ik dacht laat ik maar een broodje extra naar binnen proppen, want de lunch kan wel eens worden overgeslagen als men weer de stal ruikt.
    
Op weg dan maar, eerst vol getankt en dan 525 km. autobaan, A4 - A7 - A44 - A1 - A2 - A3 - A42 en A57, niet zo’n pretje voor de achterop zittende. Gelukkig was er nauwelijks vrachtverkeer.
    
De snelheid varieerde tussen 130 en 140 km per uur, meer kon de Cruise Control van Mart niet aan. Gelukkig bleef de defecte schokdemper er wel onderhangen. Het was inmiddels 31 gr. en had ik grote (na) dorst.
    
Op de eerste rust stop was niks te krijgen, de autohofen werden overgeslagen en bij de tweede tankstop kon ik nog net een flesje water bemachtigen want mijn vrees voor het missen van de lunch werd waarheid. Die rasstate (vreetschuren) vond Mart maar niks, doorjakkeren dan maar .
    
Op de 57 komt er een Porsche naast Marjo rijden en die kon zich niet beheersen, zowel de Porsche als Marjo en Mieke verdwenen snel uit het zicht ik zat Mart nog wel een beetje op te duwen maar die gaf geen krimp en hield onverstoord zijn snelheid.
    
Net voor de Nederlandse grens passage reden we weer bij elkaar en belanden we rond half vier in Boxmeer, waar we reis afsloten met een flink diner in het plaatselijk restaurant.
      
Na alle goede wensen en kusjes hebben Leny en ik in alle rust de laatste 60 km afgelegd en waren om 18.00 uur te Tiel.
     
Dit was het laatste verslag van deze reis, het resumé zal voor mijn mede reisgenoten anders zijn aangezien de persoonlijke ervaring toch wel verschillend is gebleken.
Voor mij was het een prachtige motorreis en met 2 kleine regenbuitjes veel goede maar soms ook slechte wegen.
      
Litouwen was het mooiste en toeristische land, een aanrader. Letland het armste met een hoop grindwegen en Estland het rijkste vergelijkbaar met Nederland. De laatste komen dan ook met uitzondering van de hoofdsteden, niet voor een normale vakantie in aanmerking.
     
Totaal 5295 km. Gereden.

Benzine verbruik wist Marjo:

Aantal liters benzine getankt: 313 ltr

Gemiddels verbruik: 1 ltr op 16,71 km

Kwijt aan brandstof Eur 433,-

(per motor zal dit iets afwijken)

     

Met dank aan Mieke de kasbeheerster en Marjo de voorrijder, Mart, Ans en Leny voor hun gezelschap, reed ik de gehele reis als bezemmotor en sluit ook deze reis af.
       
Voor 2012 ziet het er goed uit, het is Leny goed bevallen en ze had er weer plezier in.
Ik heb op die poolse wegen, waar er allerlei inhaal capriolen werden uitgehaalt, ook niets gemerkt dat er enige angst of iets dergelijks was.
Ook Marjo wist te melden dat aan mijn rijstijl niets verandert was en ik als laatste man goed volgde.
 

            Klik op button